Judykatura stoi na stanowisku, że do postępowań o przeniesienie należy stosować odpowiednio przepisy o umieszczeniu w domu pomocy społecznej i zaznacza, że w przypadku przeniesienia pensjonariusza z jednego domu pomocy społecznej do innego, nie mamy do czynienia z nową sprawą w przedmiocie skierowania (gdyż uprawnienie strona już nabyła), lecz ze sprawą o umieszczenie w domu pomocy społecznej (zob. postanowienie NSA z 10.08.2005 r., I OW 103/05, LEX nr 191803 oraz wyrok WSA w Szczecinie z 21.01.2009 r., II SA/Sz 750/08, LEX nr 538050). Konsekwencją tak określonego przedmiotu postępowania w przypadku przeniesienia jest konieczność zmiany decyzji o skierowaniu i decyzji o odpłatności za pobyt. Właściwym w tej sprawie jest organ gminy, który skierował osobę wymagającą opieki do domu pomocy społecznej. W wyroku z 23.01.2008 r., II SA/Kr 787/07, WSA w Krakowie wskazał, że "materialnoprawną podstawę do zmiany decyzji w zakresie przeniesienia do innego domu pomocy społecznej, a w istocie do umieszczenia w domu pomocy społecznej w innej miejscowości stanowi przepis art. 106 ust. 5 u.p.s. w zw. z art. 59 ust. 2 u.p.s. Przedmiot ustaleń faktycznych nie może się więc wyłącznie sprowadzać do oceny zasadności zarzutów co do warunków pobytu i opieki w domu umieszczenia, lecz obejmować musi wszechstronną ocenę, czy zachodzą przesłanki uzasadniające umieszczenie w innym domu pomocy społecznej".