Część 1 Nadużycia OPS? Opisuję sprawę, którą osobiście znam i pomogłem zgłosić do Prokuratury Krajowej - Pomoc społeczna (forum ogólne)

[Michael]

Nadużycia OPS? Opisuję sprawę, którą osobiście znam i pomogłem zgłosić do Prokuratury Krajowej w dniu 31.03.2026 r.

W Polsce od lat powtarza się ten sam schemat: OPS-y ukrywają wnioski, SKO powiela błędy, wojewodowie odpowiadają zdaniami bez treści, a sądy administracyjne — z mocy prawa — badają tylko procedurę, nie fakty.
Ten artykuł opisuje jedną sprawę, która trafiła do Prokuratury Krajowej. Nie dlatego, że jest wyjątkowa — lecz dlatego, że jest typowa.

1. Ukryty wniosek — fundament całego nadużycia
W jednej ze spraw OPS odmówił przyjęcia wniosku o zwolnienie z odpłatności, a gdy wniosek został złożony — nie zarejestrował go, nie przekazał organowi właściwemu i nie rozpatrzył.
W decyzji napisano, że „wniosku nie było”.

Tymczasem po nowelizacji art. 64 ustawy o pomocy społecznej (2019):
• wniosek można złożyć w każdym momencie,
• organ ma obowiązek go przyjąć,
• organ ma obowiązek go rozpatrzyć przed obciążeniem,
• brak rozpatrzenia blokuje obciążenie i postępowanie wobec rodziny.
Ukrycie wniosku nie było błędem.
Było warunkiem koniecznym, aby móc obciążyć osobę, której obciążyć nie wolno.

2. „Wywiad telefoniczny” — procedura, której nie ma w ustawie
OPS nie przeprowadził wywiadu środowiskowego:
• nie sporządzono formularza,
• nie uzyskano podpisu,
• nie ustalono stanu faktycznego,
• nie uwzględniono realiów życia za granicą.
Zamiast tego wykonano telefon i nazwano to „wywiadem”.
To narusza:
• art. 107 ustawy o pomocy społecznej,
• art. 7, 77 i 80 KPA.
Wywiad jest fundamentem ustalenia stanu faktycznego.
Bez niego nie można ustalić odpłatności.

3. Manipulacja pytaniem — stworzenie podstaw do obciążenia
W trakcie rozmowy padło pytanie:
„Czy prowadzi Pan wspólne gospodarstwo domowe z synem?”
Po wydaniu decyzji urzędniczka powiedziała:
„Gdyby powiedział Pan, że syn jest na Pana utrzymaniu, to byśmy go nie liczyli.”
To nie jest pomyłka.
To jest celowe stworzenie podstaw do obciążenia osoby, która nie jest zobowiązana.

4. Fikcyjny dochód — metoda znana od lat
OPS:
• zsumował dochody rodziców,
• podzielił przez cztery osoby,
• nazwał wynik „dochodem dziecka”.
Dziecko:
• nie miało dochodów,
• nie prowadziło wspólnego gospodarstwa,
• nie jest osobą zobowiązaną,
• nie ma obowiązku alimentacyjnego wobec babci.
To klasyczny przykład fałszywego ustalenia stanu faktycznego.

5. Procedura „po kryteriach” — najczęstsze nadużycie w Polsce
OPS miał pełną dokumentację:
• dochody,
• koszty życia za granicą,
• zobowiązania,
• sytuację rodzinną,
• chorobę dziecka,
• realną zdolność płatniczą.
Zgodnie z art. 103 ust. 2 OPS miał obowiązek ustalić możliwości, a nie dochód.
Gdyby to zrobił, wyszłoby, że:
• po opłaceniu stałych kosztów na życia zostaje niewiele,
• obciążenie doprowadziłoby rodzinę do ubóstwa,
• osoba nie ma możliwości ponoszenia opłaty.
OPS wiedział, że nie może obciążyć zgodnie z ustawą.
Dlatego zastosował nielegalną procedurę „po kryteriach”, czyli:
• użycie art. 8 (kryterium dochodowego które stosuje do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, a nie do odpłatności za DPS ),
• pominięcie kosztów życia,
• pominięcie zobowiązań,
• pominięcie sytuacji rodzinnej,
• pominięcie choroby dziecka,
• pominięcie realnej zdolności płatniczej.
To działanie jest sprzeczne z:
• art. 103 ust. 2,
• wyrokiem NSA I OSK 2820/16,
• stanowiskiem MRiPS SPS 023 419/08,
• komunikatem Prokuratury Krajowej z 2018 r.

6. SKO — powielenie błędów bez weryfikacji


Czytaj dalej w części 2

[Michael]

Część 2 czesc-1-naduzycia-ops-opisuje-sprawe-kt ... -207353490

6. SKO — powielenie błędów bez weryfikacji
Organ odwoławczy:
• nie zbadał stanu faktycznego,
• nie zbadał nielegalnego wywiadu,
• nie zbadał manipulacji dochodem,
• nie zbadał kosztów życia za granicą,
• powielił ustalenia OPS.
To nie jest kontrola.
To jest akceptacja błędu.

7. Wojewoda — odpowiedź pozorna
Wojewoda:
• nie odniósł się do żadnego zarzutu,
• nie zbadał dokumentów,
• nie zbadał nowych faktów,
• zignorował pismo ministerstwa,
• zignorował wyrok WSA,
• odpowiedział jednym zdaniem.
Co więcej — podał daty pism, które nie istnieją.
To dowód, że odpowiedź została sporządzona bez analizy treści.

8. Bezprawne obciążenie wnuka — naruszenie art. 61
Art. 61 określa zamknięty katalog osób zobowiązanych:
1. mieszkaniec DPS,
2. małżonek,
3. dzieci,
4. gmina.
Wnuk nie jest osobą zobowiązaną.
Ministerstwo potwierdziło to w piśmie SPS 023 419/08.
Mimo to OPS obciążył wnuka.

9. Wyrok NSA I OSK 1620/22 — potwierdzenie naruszeń
NSA potwierdził, że:
• nie stosuje się kryteriów dochodowych,
• bada się możliwości, nie dochód,
• organ musi ustalić realną sytuację życiową,
• organ musi uwzględnić koszty utrzymania,
• organ musi ustalić, czy obciążenie nie doprowadzi rodziny do ubóstwa.
W tej sprawie nie zrobiono żadnego z powyższych.

Czytaj dalej część 3

[Michael]

10. Jak reagują urzędnicy?
W internecie można znaleźć opinie urzędników o autorze zawiadomienia:
• strona społeczna: „nagłaśnia absurdy, daje narzędzia obrony”,
• strona urzędowa: „jego analizy zaogniają konflikty”.
To pokazuje jedno:
system nie lubi, gdy ktoś zna przepisy lepiej niż urzędnik.

11. Dlaczego ta sprawa jest ważna?
Bo nie jest wyjątkiem.
Jest modelem działania, który powtarza się w całej Polsce:
• ukrywanie wniosków,
• nielegalne wywiady,
• fikcyjne dochody,
• rozszerzanie katalogu osób zobowiązanych,
• automatyzm kryteriów,
• brak badania możliwości,
• pozorne odpowiedzi organów wyższego stopnia.
To nie są błędy.
To jest system.

12. Dodatkowa informacja o materiale dowodowym
W sprawie, którą opisałem i którą pomogłem zgłosić do Prokuratury Krajowej w dniu 31.03.2026 r., znajdują się również:
• moje artykuły opublikowane na OPS.pl, opisujące nadużycia OPS/SKO/WSA,
• interpelacje i odpowiedzi Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, które potwierdzają błędne interpretacje i praktyki stosowane przez organy pomocy społecznej.
Materiały te zostały przekazane prokuraturze jako dowód systemowego charakteru naruszeń i stanowią uzupełnienie zawiadomienia.

12A. Skarga do wojewody — i brak jakiejkolwiek reakcji
Zanim sprawa trafiła do Prokuratury Krajowej, została złożona skarga do wojewody na działania OPS, SKO i WSA. Skarga została złożona zgodnie z art. 227 KPA i miała na celu wyczerpanie środków nadzoru administracyjnego.
Wojewoda jednak:
• nie odniósł się do żadnego zarzutu,
• nie zbadał dokumentów,
• nie przeanalizował nowych faktów,
• nie zweryfikował działań OPS ani SKO,
• nie odniósł się do wyroku WSA,
• nie odniósł się do pisma ministerstwa,
• nie przeprowadził żadnej kontroli.
Zamiast tego przesłał jedynie notatkę sporządzoną przez OPS w …………, czyli dokument przygotowany przez organ, którego dotyczyła skarga.
Równocześnie Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej odmówiło udzielenia odpowiedzi punkt po punkcie na mój raport.
Zamiast tego przesłało jedynie ogólnikową odpowiedź, zgodną z praktyką stosowaną od ponad 16 lat — bez analizy zarzutów, bez interpretacji przepisów, bez odniesienia do faktów. Ministerstwo również odesłało podobną notatkę jak Wojewoda.
Brak reakcji wojewody oraz odmowa merytorycznych wyjaśnień ze strony ministerstwa zostały ujęte w zawiadomieniu do Prokuratury Krajowej jako element systemowego naruszenia prawa i niewykonania ustawowych obowiązków nadzorczych.
13. Zakończenie
Ta sprawa trafiła do Prokuratury Krajowej.
Nie dlatego, że jest wyjątkowa.
Dlatego, że jest typowa — i właśnie dlatego wymaga reakcji.

Decyzje SKO i WSA nie są dowodem legalności działań OPS

Wiele rodzin myśli, że skoro:

- SKO utrzymało decyzję OPS,
- WSA ją potwierdził,

to „tak musi być”.

To nieprawda.

Bo prokuratura bada:

> czy urzędnik świadomie naruszył ustawę i przekroczył swoje uprawnienia.

A to jest zupełnie inny standard oceny.

[Michael]

Poniżej uzupełniam mój wcześniejszy wpis o informację, która może być istotna dla osób śledzących temat odpowiedzialności urzędniczej.

---

14. Informacja o dalszym biegu sprawy

W związku ze złożonym zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 §1 k.k. przez pracowników OPS, SKO oraz Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego, Prokuratura Okręgowa w Warszawie dokonała analizy właściwości miejscowej i rzeczowej.

Po weryfikacji materiału:

- potwierdzono, że opisane działania mogą stanowić czyn z art. 231 §1 k.k.,
- uznano, że sprawa powinna być prowadzona łącznie,
- wskazano właściwą jednostkę do dalszego prowadzenia postępowania.

Sprawa została przekazana do Prokuratury Rejonowej właściwej miejscowo dla miejsca, w którym doszło do opisanych działań.

To oznacza, że:

- zawiadomienie zostało formalnie przyjęte,
- sprawa otrzymała sygnaturę,
- postępowanie przygotowawcze zostało uruchomione,
- nie jest to „skarga”, lecz procedura karna,
- organy administracyjne (OPS, SKO, WSA, wojewoda) nie mają wpływu na dalszy bieg sprawy.

---

15. Dlaczego to ważne dla innych osób w podobnej sytuacji?

Wiele osób obawia się, że:

- „OPS ma rację, bo SKO potwierdziło”,
- „WSA oddalił skargę, więc nic nie da się zrobić”,
- „wojewoda odpisał, że wszystko jest w porządku”.

Tymczasem:

- SKO bada tylko decyzję administracyjną,
- WSA bada tylko procedurę,
- wojewoda wykonuje nadzór administracyjny,
- żaden z tych organów nie bada odpowiedzialności karnej urzędnika.

W postępowaniu karnym liczy się czyn, a nie to, czy decyzja została „utrzymana w mocy”.

Dlatego każda osoba, która uważa, że:

- ukryto jej wniosek,
- przeprowadzono nielegalny wywiad,
- zmanipulowano dochód,
- obciążono ją mimo braku podstawy prawnej,
- pominięto art. 103 ust. 2,
- zastosowano procedurę „po kryteriach”,
- zignorowano jej skargę,

może złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

---

16. Co dalej?

Na tym etapie pozostaje czekać na dalsze czynności prokuratury.
Postępowanie karne rządzi się innymi zasadami niż administracyjne — jest prowadzone niezależnie od OPS, SKO, WSA czy wojewody.

Jeżeli pojawią się kolejne informacje, uzupełnię wątek.

[Michael]

Szanowni Państwo,
>
> W moich wpisach nie chodzi o jakiekolwiek „zastraszanie” kogokolwiek.
> Jedynym celem jest to, aby decyzje były podejmowane zgodnie z ustawą i z obowiązującą wykładnią ministerstwa.
>
> Jeżeli ktoś odbiera przypomnienie o przepisach jako „straszenie”, to znaczy tylko tyle, że ma świadomość możliwych konsekwencji wynikających z naruszenia prawa — i to nie jest kwestia mojej osoby, lecz obowiązujących procedur.
>
> To, że pojawiają się prośby o usunięcie moich wpisów, odbieram jako sygnał, że poruszam tematy niewygodne, ale ważne.
>
> Ja nie mam nic do ukrycia — wszystkie moje analizy opierają się na ustawie, wykładni ministerstwa oraz orzecznictwie SKO i WSA.
>
> Z poważaniem,
> Michał Asman

[Zofia]

Szanowni Państwo,
>
> W moich wpisach nie chodzi o jakiekolwiek „zastraszanie” kogokolwiek.
> Jedynym celem jest to, aby decyzje były podejmowane zgodnie z ustawą i z obowiązującą wykładnią ministerstwa.

To ministerstwo w końcu odpowiedziało czy milczy?

> To, że pojawiają się prośby o usunięcie moich wpisów, odbieram jako sygnał, że poruszam tematy niewygodne, ale ważne.

Jasne, błędy merytoryczne nie mają tu nic do rzeczy...

> Ja nie mam nic do ukrycia — wszystkie moje analizy opierają się na ustawie, wykładni ministerstwa oraz orzecznictwie SKO i WSA.

To SKO i WSA w końcu mają rację, czy utrzymują błędne decyzje OPS-ów w mocy?
I czy SKO czy WSA utrzymało w mocy decyzję ma znaczenie, czy jednak i tak decyzja może być zła a pracownik OPS może ponieść odpowiedzialność?

Proszę się zdecydować, bo zaprzecza Pan sam sobie.

[Michael]

Szanowna Pani,

Odpowiem syntetycznie, bo widzę, że łączy Pani trzy różne kwestie, które w ustawie funkcjonują na odrębnych poziomach.

1. Ministerstwo
Ministerstwo otrzymało moje analizy i nie zakwestionowało przedstawionej argumentacji prawnej. Brak zakwestionowania oznacza, że nie ma sporu co do wykładni.

2. SKO i WSA
SKO i WSA oceniają legalność decyzji, ale nie przejmują odpowiedzialności za jej wydanie.

Utrzymanie decyzji przez SKO lub brak uchylenia przez WSA:
– nie oznacza, że decyzja była prawidłowa,
– nie zwalnia pracownika OPS z odpowiedzialności za naruszenie ustawy.

3. Odpowiedzialność pracownika OPS
Odpowiedzialność wynika z przepisów (k.k., k.c., k.p.a., u.p.s.), a nie z tego, co zrobi SKO lub WSA.

Dlatego nie ma tu żadnej sprzeczności:
– SKO może utrzymać decyzję,
– WSA może jej nie uchylić,
– a pracownik OPS i tak ponosi odpowiedzialność, jeśli działał poza ustawą.

To są trzy różne płaszczyzny prawne, które nie wykluczają się nawzajem.

Pozdrawiam,
Michał Asman

[hek]

decyzja-ops-mam-placic-a-z-czego-mam-zy ... p207762091

...Witam na forum i liczę na rzetelną pomoc.
Spotkała mnie sytuacja że musze płacić 1195,67 zł za pobyt mamy w DPS która została w nim umieszczona w maju 2021r. W realiach obowiązujących w Polsce dochody moje są za wysokie, ale dochód który otrzymuję w Niemczech nie jest wysoki i wystarcza tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny. Wysyłałem wyszczególnione moje wydatki ponoszone przez moją rodzinę których nie uwzględniono.

DPS kosztuje 4590 zł, mamie z emerytury pobierają 840,77 zł. Po odjęciu tej kwoty daje nam kwotę 3749,23 dzielona na trójkę mojego rodzeństwa daje maksymalną kwotę do zapłaty na jedna osobę 1249,73 zł. Tu się wszystko zgadza.

Mam rodzinę 4 osobową. Ja mieszkam z synem wiek 21 lat w Niemczech, który jest na moim utrzymaniu gdy uczy się w szkole języka niemieckiego. Żona wraz z niepełnoletnią córką przybywa w Polsce.

Aby wydać decyzję administracyjną OPS musi dokonać ustaleń odnośnie mojej sytuacji. Powinien zostać przeprowadzony wywiad środowiskowy, a jeżeli nie jest to możliwe (np. pobyt za granicą) OPS winien ustalić sytuację osoby zobowiązanej przeprowadzając postępowanie dowodowe, w którym sytuacja osoby może być ustalona na podstawie np. dokumentów, zeznania strony i wszelkich innych dowodów. Ponieważ w realiach obowiązujących w Polsce moje dochody można uznać że są wysokie, ale przecież dochód który uzyskuje w Niemczech nie jest wysoki i wystarcza tylko na zaspokojenie podstawowych moich potrzeb gdyż jest to średnio najniższy dochód jaki można tam utrzymać.

W moim przypadku organ wydał decyzje w których wziął pod uwagę wyłącznie moje dochody bez uwzględnienia uzasadnionych wydatków, a przede wszystkim tego, że koszty życia w Niemczech są o wiele wyższe niż w Polsce, a przede wszystkim koszty dojazdu do pracy własnym samochodem gdzie jest to u nich normą. Wraz z moimi zarobkami rozpisałem wszystkie koszty jakie ponoszę ja w Niemczech oraz żona w Polsce z którą ja posiadam rozdzielność majątkową...

To Pana jedne z pierwszych postów. Jak ktoś zapozna się pańską twórczością to ewidentnie widać jakiś uraz Pana do organów. To że czuje się Pan pokrzywdzony, a co gorsza został pokrzywdzony nie usprawiedliwia Pana pisania takich bzdur i konfabulacji. Na prawdę zdążyliśmy już zapoznać się z tymi stwierdzeniami od Pana. Wystarczy już tego spamowania.

[Michael]

Szanowny Panie,hek

Widzę, że przywołał Pan mój pierwszy post z 2021 roku. To prawda — właśnie wtedy po raz pierwszy publicznie opisałem swoją sprawę i mechanizmy, które w niej wystąpiły.

I to właśnie dlatego zacząłem zajmować się tym tematem tak dogłębnie.

Przez ponad pięć lat prowadziłem własne postępowanie, analizowałem decyzje OPS, SKO i WSA, porównywałem je z literalnym brzmieniem ustawy i z wykładnią ministerstwa.

Mechanizmy, które opisuję dzisiaj — pomijanie art. 103 ust. 2, stosowanie kryteriów, których ustawa nie przewiduje, brak wywiadów, dowolna interpretacja przepisów — to dokładnie te same błędy, które pojawiły się w mojej sprawie już w 2021 roku.

To nie jest „uraz”.
To jest wieloletnia analiza, oparta na dokumentach, przepisach i orzecznictwie.

Nie jestem prawnikiem i nigdy tego nie ukrywałem.
Ale przez lata pracy z dokumentami i analiz finansowych nauczyłem się czytać przepisy literalnie — i to właśnie ta umiejętność pozwoliła mi zobaczyć, jak bardzo praktyka odbiega od ustawy.

Działam społecznie, nie prowadzę żadnej działalności gospodarczej i nie zarabiam na tych publikacjach.

A to, że moje wpisy wywołują emocje, świadczy tylko o jednym:
dotykają realnych problemów, o których przez lata nikt głośno nie mówił.

Pozdrawiam,
Michał Asman