OPS NIE MA PRAWA wydawać decyzji „po kryteriach”.
To jest sprzeczne z:
• art. 103 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej (obowiązek badania możliwości, nie dochodu),
• art. 64 (zwolnienia, gdy opłata zagraża podstawowym potrzebom),
• KPA (obowiązek ustalenia stanu faktycznego),
• wyrokiem NSA I OSK 2820/16,
• pismem MPiPS SPS 023 419/08.
Kryteria dochodowe to tylko wstępny limit, a nie narzędzie do „kasowania wszystkich równo”.
**Jak prawidłowo ustala się odpłatność?
Prosto i zgodnie z ustawą:**
1. Najpierw art. 103 ust. 2 – badamy MOŻLIWOŚCI.
To jest pierwszy krok i fundament całego postępowania.
Badamy:
• sytuację rodzinną,
• zdrowie,
• obciążenia,
• koszty życia,
• realne warunki,
• to, czy rodzina w ogóle ma z czego żyć.
**Jeśli z analizy możliwości wynika, że osoba nie jest w stanie zapłacić NIC —
OPS nie ma prawa robić żadnych kryteriów.
Zero. Koniec.**
**2. Jeśli z analizy możliwości wynika, że ktoś może zapłacić np. 500 zł —
dopiero wtedy stosujemy kryteria.**
Kryteria służą tylko do sprawdzenia, czy OPS może obciążyć do tej kwoty, nigdy więcej.
**3. Jeśli po kryteriach wychodzi kwota wyższa niż możliwości —
OPS nie może obciążyć więcej niż wynika z możliwości.**
Przykład:
• możliwości = 500 zł
• kryteria = 1200 zł
• górna granica to 500 zł, nie 1200
**4. Jeśli po kryteriach wychodzi 0 zł —
OPS nie może obciążyć w ogóle.**
Największy błąd w OPS-ach w całej Polsce:
OPS-y zaczynają od kryteriów, a nie od człowieka.
A ustawa mówi odwrotnie.
Najpierw możliwości, dopiero potem kryteria.
Nigdy odwrotnie.
Jeśli ktoś chce, mogę wkleić również fragment wyroku NSA I OSK 2820/16, który dokładnie opisuje prawidłowy sposób liczenia opłaty. raport https://michal-asman.manifo.com/raport- ... tracyjnych
